2

Vanochtend werd ik wakker en realiseerde ik me hoe dankbaar ik ben op dit moment. Ik leef mijn leven precies zoals ik dat graag wil, iets wat nog steeds een grote uitdaging is als ik veel mensen om mij heen hoor en zie.

Ook al heb ik mijn strubbelingen en dagelijkse onzekerheden, als ik naar het grotere geheel kijk voel ik me sterk. Ik word steeds beter in dingen loslaten die mij niet langer dienen en weet de dingen – of voornamelijk mensen – dichtbij me te houden waar ik zoveel om geef.

Ik ga opnieuw op reis. Komende woensdag neem ik het vliegtuig naar Azië voor zes maanden. In plaats van spijt te hebben van het niet aangaan van kansen die op mijn pad zijn verschenen, voel ik ook dat dingen goed gaan komen wanneer ik terug ben. Dingen zíjn al goed. Hoe dubbel het nu ook voelt: de reislust heeft wederom gezegevierd. Ik geef high-fives aan het leven. Ik zwem in een zee vol mogelijkheden en kijk vol vertrouwen naar de toekomst. De komende tijd zal ik datgene gaan doen waar ik nú zin in heb: rondreizen, me volledig storten op schrijven en het maken van reisvideo’s voor Travelwords.

Afgelopen jaar heb ik een bijzondere man ontmoet. We kennen elkaar pas een paar maanden en dat leek ons een uitstekende basis om een reis te gaan maken. Samen zullen we de mooie wereld gaan ontdekken, evenals elkaar wereld. Soms word ik er bang van maar hij neemt alles: my good, my bad and my ugly. Er is respect voor elkaars visie op het leven en onze gesprekken zijn de mooiste. We leren, hebben lief en groeien samen. Maar het meeste vertrouwen in hem, in mezelf en in ons krijg ik door onze onweerstaanbare drang naar avonturen. Elk weekend dat we samen zijn geweest was intensief maar leverde altijd de fijnste momenten op. De tijd van onze weekendrelatie is voorbij en nu hebben we de kans om in alle rust samen te kunnen zijn. Je zou kunnen stellen dat zes maanden meteen wel wat veel is, maar ook dat had ik ons niet anders zien doen. Als we gaan, dan gaan we goed. De tijd van het alleen reizen laat ik voor even achter me en ik heb zin om uit te vinden hoe het is om mijn voetsporen op onontdekte bestemmingen neer te zetten met iemand aan mijn zijde.

Lieve lezers, ik wil het zo graag nog eens zeggen: there is nothing in this life you are ‘supposed’ to do. Het enige dat belangrijk is, is jezelf zo vaak mogelijk herinneren waar je het meest gelukkig van wordt. Doe precies datgene in het leven waar je van houdt. Als je een schrijver wilt zijn: schrijf. Als je een filmmaker wilt zijn: maak films. En als je een reiziger wilt zijn……reis.

Bon voyage!

FacebookTwitterGoogle+PinterestStumbleUponLinkedIn